Whistler Olympic Park

Vandaag wilden we fietsen gaan huren, Frank en Nicole om te downhill-mountainbiken en Piet en Wilma om door het dal te gaan toeren. Echter had de door ons uitgekozen fietsverhuur helaas geen downhill-bikes meer, dus moesten we verder zoeken. Na nog 2 winkels die uitverkocht waren, besloten we de plannen te veranderen en fietsen voor morgen te reserveren en vandaag maar iets anders te gaan doen. We besloten om naar het Olympic Park te gaan, aangezien hier in 2010 de Olympische Winterspelen hebben plaatsgevonden. In het Olympic Park waren onder andere de wedstrijden voor de biatlon en het schansspringen. Bovendien zijn hier in Whistler weer veel beren, dus wie weet!

Vanuit ons huisje was het iets meer dan een half uur rijden naar het Olympic Park, maar Google Maps waarschuwde al dat er een file op de weg stond. Het Pemberton Music Festival waar we gister langs kwamen, was blijkbaar afgelopen, en iedereen wilde weer naar huis (in de richting van Vancouver). Het werd dus achteraan aansluiten, voor het eerst, hier in Canada. Gelukkig viel het mee en hadden we toch geen haast. Eenmaal in het Olympic Park, begonnen we bij de biatlon. Hier konden we schieten op dezelfde baan als de Olympisch atleten. We kregen in totaal 20 kogels, waarvan we er 15 raak schoten.

Daarna liepen we omhoog naar de top van de skischans. Dit was een aardige klim, dus halverwege stopten we even om wat water te drinken. En toen liep daar ineens een zwarte beer, niet ver van ons vandaan! De beer stak het pad over en verdween in de bosjes. We hadden al beren gezien vanuit de auto en de boot, maar zo te voet is toch weer een heel andere ervaring. We bleven goed om ons heen kijken de rest van de wandeling, maar hebben verder geen beren meer gezien. De top van de schans was echter even indrukwekkend. Je kunt je haast niet voorstellen dat mensen hier naar beneden glijden. Onderweg hadden we stempels verzameld, waarmee we beneden een cadeautje op konden halen in de Snack Hut. Hopend op een versnapering, viel het keycord toch een beetje tegen. Maar ach, je mag een gegeven paard niet in de bek kijken zullen we maar zeggen.

Op de terugweg stopten we nog bij een mooie waterval en zagen we nog een hert. We waren mooi op tijd thuis, dus we konden de rest van de middag en avond nog even relaxen, boodschappen doen en in de hot-tub gaan.